Κυριακή 08 Μαρτίου στις 19:00

Ο Γιόζεφ Κ., τραπεζικός υπάλληλος, κατακεραυνώνεται από μια σειρά γεγονότων που τον αφοπλίζουν σιγά-σιγά, τον ακυρώνουν και τού στερούν κάθε βεβαιότητα, από τη στιγμή που «τον πιάνουν στον ύπνο», τον συλλαμβάνουν χωρίς να του πουν ποτέ το γιατί. Ανακρίνεται επίμονα, σε διαδικασίες ονειρικά διαστρεβλωμένες, προσπαθώντας μάταια να ανακαλύψει τις αιτίες της ενοχής του… Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Όρσον Γουέλς, εν μέσω της παγκόσμιας περιπλάνησής του και με απόλυτη πλέον καλλιτεχνική ελευθερία μετά την αυτοεξορία του στην Ευρώπη, συλλαμβάνει την πιο φιλόδοξη μεταφορά στην οθόνη του δυστοπικού μυθιστορήματος του Φραντς Κάφκα, πετυχαίνοντας να το εντάξει στο δικό του ασπρόμαυρο εξπρεσιονιστικό σύμπαν. Γυρισμένη στην Γιουγκοσλαβία και στο Παρίσι, η «Δίκη» είναι ένα αριστουργηματικό φιλμικό δοκίμιο πάνω στη συντριβή του ατόμου από την πολυπρόσωπη εξουσία (Νόμος, Τέχνη, Εκκλησία), και αυτή που ο κορυφαίος δημιουργός του 20ού αιώνα χαρακτήριζε ως την καλύτερη ταινία της πολυτάραχης καριέρας του, ίσως επειδή αντανακλούσε και τη δική του αποτυχημένη πάλη με τα θηρία της χολιγουντιανής κινηματογραφικής βιομηχανίας στα χρόνια του 1940.

Προλογίζει η Μυρτώ Ρήγου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Γραμμένη το 1914-15, η Δίκη δημοσιεύεται μετά τον θάνατο του Κάφκα, το 1925, και θεωρείται έργο ημιτελές, με αμφίβολη ακόμη και τη σειρά των κεφαλαίων του. Από τις πολλές μεταφράσεις του έργου σταελληνικά, αναφέρονται ενδεικτικά: μετ. Δημήτριου Στ. Δήμου, περιοδικό Μορφές (σε συνέχειες), τχ. 70-89, 1952-53· μετ. Δ.Π. Κωστελένου, 1970· μετ. Γιώργου Βάμβαλη, 1971· μετ. Γιάννη Βαλλούρδου, 1991· μετ. Τέας Ανεμογιάννη, 1992· μετ. Δημήτρη Δήμου, 2004· μετ. Αλέξανδρου Κοτζιά, 2004· μετ. Γιώτας Λαγουδάκου, 2015· μετ. Βασίλη Τομανά, 2017· μετ. Ιωάννας Αβραμίδου, με πρόλογο του Κ. Δεσποινιάδη, 2022· μετ. Αγγελικής Θεοδωρακοπούλου, 2025.