Sidebar Menu

Πρόγραμμα Ταινιοθήκης Θερινού Κινηματογράφου Λαΐς

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μήλα

Από Πέμπτη, 17 Ιουν 2021 23:00 έως Τετάρτη, 23 Ιουν 2021 23:00
Αναρτήθηκε από pipidi
Προβολές: 540

ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΪΣ

ΠΕΜΠΤΗ 17/06 - ΤΕΤΑΡΤΗ 23/06

23:00 Μήλα / Apples
Σκηνοθεσία: Χρήστος Νίκου
Διάρκεια: 91'
Χώρα: Ελλάδα
Διανομή: Feelgood

Μήπως τελικά είμαστε όλα όσα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε;

Σύνοψη

Μια αναπάντεχη επιδημία, που προκαλεί ξαφνική αμνησία στους ανθρώπους, βρίσκει τον Άρη, ένα άνδρα γύρω στα 40, (Άρης Σερβετάλης) να ακολουθεί ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ειδικά σχεδιαστεί για να χτίσει ένας αμνησιακός μια καινούργια ζωή. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει καθημερινές αποστολές που είναι ηχογραφημένες από τους γιατρούς του. Μετά την ολοκλήρωση κάθε αποστολής, ο Αρης βγάζει μια φωτογραφία polaroid ως αποδεικτικό στοιχείο. Προσπαθώντας να δημιουργήσει μια νέα ζωή και αναμνήσεις θα συναντήσει την Άννα (Σοφία Γεωργοβασίλη), μια γυναίκα που βρίσκεται στο ίδιο πρόγραμμα.


Για την ταινία

Ξεκινώντας την θριαμβευτική του πορεία τον περασμένο Αύγουστο από τη Βενετία, κι από εκεί στο Telluride Film Festival και στο φεστιβάλ του Τορόντο, κάνοντας στάσεις στα φεστιβάλ της Ζυρίχης, του Αμβούργου, της Αδελαίδας, του Σικάγο, -που επέλεξε την ταινία ως το μοναδικό ντεμπούτο για το επίσημο διαγωνιστικό της πρόγραμμα, δίνοντάς του το βραβείο σεναρίου για την ιστορία του Χρήστου Νίκου και του Σταύρου Ράπτη-, του Τόκιο, και του απόλυτα υπολογίσιμου AFI (American Film Institute) Festival, τα Μήλα, το ντεμπούτο του Χρήστου Νίκου διεκδικούσαν θετικές κριτικές στο πέρασμά του.

Κι ύστερα, η Dirty Films της Cate Blanchett μπήκε στην credit list ως executive producer και η ταινία προτάθηκε επίσημα πλέον από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού, ως η εκπροσώπηση της Ελλάδας στα φετινά βραβεία Oscar, αφού απέσπασε βραβεία στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Σεβίλλης, στο φεστιβάλ του Denver, σε εκείνο της Ljubljana, αλλά και στο φεστιβάλ της Philadelphia, και της Θεσσαλονίκης.

Παράλληλα, τo Vanity Fair την τοποθέτησε ανάμεσα στις 17 καλύτερες ταινίες των φθινοπωρινών φεστιβάλ δίπλα στο Ammonite του Francis Lee και το Nomadland της Chloe Zao, ενώ το UsaToday στην 10άδα των καλύτερων ταινιών του φεστιβάλ του Τορόντο, με το Slash/Film να κάνει λόγο πως «το Greek Weird Wave είναι ακόμα ζωντανό και ευτυχώς βρίσκεται στα χέρια του Νίκου, που ξέρει πως το κίνημα αυτό μπορεί να συνεχίζει να μεγαλώνει και να εξελίσσεται» και το Metacritic να της δίνει από τις μεγαλύτερες βαθμολογίες της νέας σοδειάς.

Σχετικά με τις διεθνείς πωλήσεις, τα Μήλα έχουν βρει μέσα σε δυο εβδομάδες, διανομή σε πάνω από 40 χώρες. Μεταξύ αυτών με τις μεγαλύτερες εταιρίες διανομής σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία (Curzon), Ιταλία (Lucky Red), Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία (Madman), Σκανδιναβία (Scanbox), Ολλανδία και Βέλγιο (Filmfreak), ενώ στην Ελλάδα θα κυκλοφορήσει από την Feelgood Entertainment.

Η διπλά βραβευμένη με Oscar («The Aviator» του Μάρτιν Σκορσέζε, «Blue Jasmine» του Γούντι Άλεν) Κέιτ Μπλάνσετ δηλώνει πως τα Μήλα είναι«μια αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία, […] νιώθοντας περήφανη που θα εκπροσωπήσει το μοναδικό αυτό, όσο και πρωτότυπο ντεμπούτο, βοηθώντας να μοιραστεί το χιούμορ, η ζεστασιά και η μοναδική αυτή ματιά για τον κόσμο εκεί έξω», εκπροσωπώντας την Ελλάδα στα φετινά Όσκαρ, μια δεκαετία μετά την τελευταία φορά που ελληνική ταινία κατάφερε να κερδίσει μια θέση στην πεντάδα της κατηγορίας του βραβείου Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, με τον «Κυνόδοντα» (Dogtooth) του Γιώργου Λάνθιμου, πάλι σε παραγωγή του Ηρακλή Μαυροειδή.


Βραβεία 

Συμμετοχή στο επίσημο Διαγωνιστικό, Ορίζοντες - 77ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας
Βραβείο Σεναρίου στον Χρήστο Νίκου και Σταύρο Ράπτη, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σικάγο
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στον Άρη Σερβετάλη, 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

 


Σημείωμα του σκηνοθέτη


Πόσο επιλεκτική είναι η μνήμη μας; Θυμόμαστε όλα εκείνα που έχουμε βιώσει ή μόνο αυτά που έχουμε επιλέξει εμείς οι ίδιοι να θυμόμαστε; Μπορούμε να ξεχάσουμε αυτά που μας πλήγωσαν; Θα μπορούσαν αυτά να είναι τόσο βαθιά που δεν θα θέλαμε να ξεχάσουμε αυτές τις οδυνηρές εμπειρίες γιατί χωρίς αυτές θα χάναμε τον πραγματικό μας εαυτό;

Στο τέλος, είμαστε απλά όλα εκείνα που δεν θέλαμε να ξεχάσουμε;

Όταν είχα την πρώτη ιδέα για τα Μήλα, περίπου οκτώ χρόνια πριν, προσπαθούσα να ξεπεράσω την απώλεια ενός πολύ κοντινού μου ανθρώπου και όλες αυτές οι ερωτήσεις σχετικά με την ταυτότητα, την απώλεια, τη μνήμη και τον πόνο ήταν πολύ στο μυαλό μου.
Τα Μήλα είναι μια αλληγορική ταινία, κάπου ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Στον πυρήνα της βρίσκεται η προσπάθειά μας να εξερευνήσουμε πως λειτουργεί η μνήμη μας. Σαν μια αντανάκλαση της ταυτότητας και της απώλειας, τα Μήλα ωστόσο εξερευνούν το τι και το πώς κάνει έναν άνθρωπο να είναι αυτός που είναι, πόσο αυθεντικοί είμαστε και πόσο επηρεαζόμαστε από τους άλλους.

Είναι συναρπαστικό και, σε έναν τρόπο παράλογο να σκεφτούμε πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος από τη στιγμή που μπαίνουμε στην ενηλικίωση, πόσο γρήγορα ξεχνάμε σημαντικά γεγονότα ή ανθρώπους στη ζωή μας, όταν την ίδια στιγμή μπορεί να θυμόμαστε πολύ καθαρά ασήμαντες λεπτομέρειες και αισθήσεις.

Παράλληλα, ήθελα να εξερευνήσω πώς τα συναισθήματα επηρεάζουν τη μνήμη μας αλλά και πώς επηρεάζεται σήμερα η μνήμη μας

από την τεχνολογία, η οποία καθιστά πολύ εύκολο πλέον την εγγραφή και την αποθήκευση πληροφοριών. Θα μπορούσαν όλες αυτές οι τεχνολογικές εξελίξεις να έχουν κάνει τον εγκέφαλό μας να βαριέται και έτσι να θυμόμαστε όλο και λιγότερα γεγονότα, όλο και λιγότερα συναισθήματα;

Κάνοντας τη ζωή μας [η τεχνολογία] να περιστρέφεται γύρω από στόχους και προσδοκίες μέσα από τη χρήση νέων μέσων, είτε πρόκειται για καμπάνιες στο Instagram είτε για το νεοφερμένο Tik Tok και τις προκλήσεις του. Έχουμε τελικά υποβάλει τις αναμνήσεις μας και τα συναισθήματά μας προς αυτές τις νέες τεχνολογικές αρχές; Αυτό σημαίνει πως έχουμε καταλήξει να ζούμε λιγότερο;

Το έργο που καλούνται οι χαρακτήρες μου να κάνουν, είναι ένα μέρος της θεραπείας τους. Για παράδειγμα, πώς να οδηγείς ένα ποδήλατο, που είναι κάτι που πολύ δύσκολα θα ξεχάσεις άπαξ και το μάθεις.

Είναι ένα σύμβολο μιας «αποθηκευμένης» εμπειρίας, μιας μνήμης που δημιουργείται εκ νέου από εξωγενείς παράγοντες και δυνάμεις, από άλλους ανθρώπους. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σε όλους μας -συχνά δεν ζούμε τη ζωή μας, και συχνότερα μιμούμαστε πράγματα που κάνουν οι άλλοι. Η τεχνολογία και τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης το έχουν κάνει πιο εύκολο. Δεν χρειάζεται πια να κρατήσεις πράγματα στο μυαλό σου, απλά αποθηκεύεις τις αναμνήσεις στους στον υπολογιστή σου, ή το κάνεις δημόσια στο διαδίκτυο.

Αγαπώ και έχω επηρεαστεί από ταινίες που δημιουργούν ολόκληρους κόσμους, που τους αναγνωρίζουμε, αλλά βλέπουμε ότι φέρουν και κάτι το σουρεαλιστικό. Ταινίες όπως το «Her» του Σπάικ Τζόουνς ή το «Holy Motors» από τον Λεός Καράξ. Και, φυσικά, τα άπαντα από τον Τσάρλι Κάουφμαν, που έχει αυτό το χάρισμα να κοιτάζει τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική.

Αυτή η αποστασιοποίηση μπορεί να μας κάνει πιο δημιουργικούς, αλλά, ταυτόχρονα, πρέπει να διατηρούμε την αίσθηση του πραγματικού κόσμου. Στο τέλος της μέρας, οι ταινίες μοιάζουν περισσότερο με παραμύθια, μα το σημαντικό είναι να υπάρχει μια συναρπαστική ιστορία να ειπωθεί.

Κάτι έξυπνο, κάτι ευφυές, κάτι απρόβλεπτο που είναι ικανό να ωθήσει το κοινό να σκεφτεί περαιτέρω. 

Επομένως, η πρόθεσή μου με το Μήλα είναι να δημιουργήσω έναν οικείο

κόσμο της σύγχρονης μνήμης, σε μια κοινωνία όπου η τεχνολογία δεν είναι τόσο παρούσα και εμφανής και όλα είναι και λειτουργούν αναλογικά. Μια κοινωνία μοναχικών ανθρώπων, όπου η αμνησία εξαπλώνεται σαν

ιός. Αυτός ο ιός, αυτή η πανδημία άγνωστης προέλευσης,

είναι μια γνωστή λογοτεχνική αλληγορία, από την «Πανούκλα» του Καμί μέχρι το «Περί Τυφλότητος» του Σαραμάγκου. Αυτές είναι ιστορίες, όπως είναι και τα Μήλα, όπου η ασθένεια δεν είναι σημαντική στην ουσία της, ούτε έχει αντίκτυπο στη κοινωνία, είναι απλώς ένα μέσο για να μιλήσουμε για την ανθρώπινη κατάσταση σε ένα πιο ατομικό επίπεδο.

Τα Μήλα, που ξεκινούν σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, σύντομα η ουσία μετατοπίζεται σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση.
Οπτικά, η αισθητική αυτή μου επέτρεψε να να επικεντρωθώ στη φυσική και στην υπαρξιακή απομόνωση του βασικού χαρακτήρα. Για να ακολουθήσουμε τα συναισθήματά του από κοντά, χρησιμοποιήσαμε αναλογία 4: 3, ένα format που χρησιμεύει ως μια εντελώς άμεση αναφορά σε ένα πρόσφατο παρελθόν που σαφώς σχετίζεται με τις φωτογραφίες Polaroid, που αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και στοιχείο της όλης ιστορίας.

Μέσα στο στενό αυτά πλαίσιο των Μήλων, είδαμε αυτόν τον χαρακτήρα ως μια σουρεαλιστική φιγούρα, άλλοτε θλιμμένη κι άλλοτε κωμική.

Πάντα ήθελα να τον τοποθετήσω σε έναν κόσμο γεμάτο με δραματική ειρωνεία και διττών νοημάτων.

Όμως, δεν είναι κωμωδία, υπάρχουν σκηνές σουρεαλιστικά κωμικές που ειδάλλως θα κατέληγε ως μια πολύ θλιβερή απεικόνιση της ανθρώπινης αυτής κατάστασης του χαρακτήρα.

Η ερμηνεία του πρωταγωνιστή είναι ένα βασικό στοιχείο, που συγκεντρώνει όλα αυτά τα στοιχεία μαζί, η αυτοσυγκράτηση στις λίγες σκηνές που προχωράει σε πράξεις και για εκείνον «υπερβολικές», όπως η λυπημένη του όψη, όταν «αποφασίσει» να χορέψει σε ένα μπαρ. Σε αυτές τις στιγμές, η φυσιογνωμία του υποδηλώνει έναν άνθρωπο που παραμένει ψεύτικος και αόριστος.

 


Έγραψαν για τα Μήλα

Υπέροχα καυστική και μια τρομερά ανατριχιαστική αναπαράσταση μιας επιδημίας, τα «Μήλα» αποτελούν την πιο ταιριαστή επιλογή για το άνοιγμα του τμήματος της Βενετίας, […] που διακρίνεται για την ευγένεια των εικόνων της και την διάθεσή της να ταξιδεύει». Xan Brooks, The Guardian

Αξέχαστο ντεμπούτο. Wendy Ide, Screen Daily

Ένας εκκεντρικός μύθος που μοιάζει στο σύμπαν του Spike Jonze, του Leos Carax και του Charlie Kaufman. Hollywood Reporter


Μήλα είναι το αντίδοτο για τις ραγισμένες καρδιές. Ο ιδιαίτερα ταλαντούχος Χρήστος Νίκου παρέδωσε μια ταινία, τόσο βαθιά στα νοήματά της, που γοητεύει και έχει την ικανότητα να μαγέψει. Ένα ήρεμο, σχεδόν μαγικό έργο Τέχνης, που σου προκαλεί τον θαυμασμό. Ακόμα κι χρειαζόταν να εγκαταλείψετε τις αναμνήσεις σας, αυτή την ταινία δεν θα θέλατε να την ξεχάσετε.
Julie Huntsinger, διευθύντρια στο εκλεκτικό φεστιβάλ κινηματογράφου του Telluride

 Τα Μήλα είναι ένας στοχασμός πάνω στην ταυτότητα και την απώλειά της, στη μνήμη και τον πόνο. Αφηγούνται μια εμπνευσμένη ιστορία με αρκετά κωμικά αλλά και συναισθηματικά μέρη, με κρυμμένα τα νοήματά τους μέχρι και το τέλος, χωρίς να υποκύπτουν σε μια καταφανώς προβλέψιμη ακολουθία συμβάντων.

Φέρνοντας στο νου την «Πανούκλα» του Καμύ ή το «Περί Τυφλότητος» του Σαραμάγκου, τα Μήλα δεν τοποθετούν την επιδημία σε πρωταγωνιστικό στοιχείο, αλλά σαν μια αφορμή για να μιλήσει κανείς για το ανθρώπινο είδος και τους κώδικες που χρησιμοποιεί για να επικοινωνήσει σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο.
Θα μπορούσε να διαδραματίζεται σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη του σήμερα, αλλά όχι σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, καθώς επικρατεί μια ρετρό αισθητική και η ψηφιακή τεχνολογία είναι σχεδόν απούσα κάνοντας ένα πανέξυπνο σχόλιο πάνω στα social media και στην επιρροή τους στην καθημερινότητα.

Η ταινία λειτουργεί σαν μια αλληγορία για το τι διαμορφώνει έναν άνθρωπο στο ποιος πραγματικά είναι και στο αν μιμείται, επηρεάζεται ή δημιουργεί ένα μέρος του από τους άλλους.

Τα Μήλα βασίζονται πολύ πετυχημένα στην δύναμη της αφήγησης τους χρησιμοποιώντας λέξεις, εικόνες και ήχους για να θέσουν βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα.

Cinetic Media, Talent Management & Content Sales


Βιογραφικό σκηνοθέτη

Ο Χρήστος Νίκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984.
Αφού δεν σπούδασε κινηματογράφο, ξεκίνησε να δουλεύει σε ελληνικές ταινίες ως βοηθός σκηνοθέτη. Πρώτη εξ αυτών ήταν ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου. Έπειτα ακολούθησαν επτά μεταξύ των οποίων και το «Πριν τα Μεσάνυχτα (Before Midnight) του Richard Linklater. Κάπου ενδιάμεσα έγραψε και σκηνοθέτησε την μοναδική του μικρού μήκους ταινία, KΜ.
Τα Μήλα, είναι η πρώτη μεγάλου μήκους του ταινία που ξεκίνησε το διεθνές ταξίδι της ως ταινία έναρξης του Οrizzonti στο φεστιβάλ Βενετίας, με executive producer την Dirty Films και την Cate Blanchett.
Ταυτόχρονα η ταινία του έδωσε την ευκαιρία να υπογράψει με την CAA, ένα από τα μεγαλύτερα πρακτορεία της Αμερικής, και να εκπροσωπείται από τον μάνατζερ Jerome Duboz ο οποίος εκπροσωπεί ανάμεσα σε άλλους, σκηνοθέτες όπως ο Μπονγκ Τζουν-χο (Παράσιτα).
Επόμενο βήμα του η πρώτη αγγλόφωνη ταινία που βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης σε συνεργασία με την CAA. 


Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Χρήστος Νίκου
Σενάριο: Χρήστος Νίκου, Σταύρος Ράπτης
Διεύθυνση φωτογραφίας: Bartosz Świniarski
Μοντάζ: Γιώργος Ζαφείρης
Πρωτότυπη μουσική: The Boy
Casting: Σταύρος Ράπτης
Σκηνικά: Έφη Μπίρμπα
Σχεδιασμός ήχου: Λέανδρος Ντούνης
Μηχανικός ήχου: Κώστας Κουτελιδάκης
Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Μακιγιάζ: Κυριακή Μελίδου
Διεύθυνση παραγωγής: Τέτα Αποστολάκη
Line producer: Σέβη Μώρου
Συνεργάτες Παραγωγοί: Virginie Devesa, Jerome Duboz, Antoine Simkine
Συμπαραγωγοί: Ales Pavlin, Andrej Stritof, Στέφανος Γκάνος, Σταύρος Ράπτης

Executive producers: Cate Blanchett, Coco Francini, Andrew Upton για την Dirty Films
Παραγωγοί: Ηρακλής Μαυροειδής, Άγγελος Βενέτης, Άρης Ντάγιος, Mariusz Włodarski, Χρήστος Νίκου, Νίκος Σμπιλίρης

Τις διεθνείς πωλήσεις της ταινίας έχει αναλάβει Alpha Violet, και τη διανομή στην Ελλάδα η Feelgood Entertainment

Μια παραγωγή των Boo Productions και Lava Films σε συμπαραγωγή με την NOVA, Musou Music Group και Perfo Production.

Με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Πολωνικού Κινηματογραφικού Ινστιτούτου, της ΕΡΤ, του ΕΚΟΜΕ, του Media Program -Creative Europe.

Με την ευγενική χορηγία των Polaroid - Δαμκαλίδης, ΕΨΑ,  Νερά Θεώνη, Dimello, Septona, Το κουλούρι του Ψυρρή, Badila, Helmi

H επίσημη αφίσα, είναι σχεδιασμένη από τον Raul Monge, Ισπανό σκηνοθέτη, conceptual artist, graphic designer και συνεργάτη του Guillermo Del Toro, με τον ίδιο να δηλώνει πως κατά βάση είναι μια μεταφορά για την σχέση που έχει ο πρωταγωνιστής με την μνήμη του. Κάθε ένας που θα δει το πόστερ μπορεί να το ερμηνεύσει με τον τρόπο που θέλει κι αυτό είναι το ενδιαφέρον, αφού με τον τρόπο του το φιλμ λειτουργεί κι αυτό ανάλογα.


-Είσοδος για όλες τις αίθουσες: 7€, 5€* (μειωμένο)

Κάθε Πέμπτη ισχύει προσφορά εισόδου για 2 άτομα με ένα εισιτήριο στα 7€

 

*Το μειωμένο εισιτήριο αφορά στις παρακάτω κατηγορίες:

μαθητές, φοιτητές, άτομα άνω των 65 ετών, άνεργοι, άνθρωποι με αναπηρία – ΑμεΑ (ισχύει και για έναν/μία συνοδό), δάσκαλοι-καθηγητές, ατέλειες.

 

Προνόμια μελών σε ΜΜΕ

-Αθηνόραμα Club (Αθηνόραμα): Από Δευτέρα έως και Πέμπτη, ειδική τιμή € 5

Γραφεία

Κινηματογράφος

Member of

europa-cinemas-creative-europe